Дамјан Род и Марла Крон се сретнаа едно топло препладне на една автобуска постојка. Автобусот каснеше како и вообичаено. Кога таа му побараа запалка, Дамјан ја погледна и само бавно ја спушти раката во џебот. Покрај клучевите ја дофати и ѝ понуди оган. Додека пламенот трепереше на топлиот ветар тој во нејзините очи уште веднаш го препозна незадоволството од она што сите го нарекуваа живот. Continue Reading
„На тоа викање од Дуња Ѓузели, ја чул еден змев од облаци ји на часо беше се сторил еден голем орел, та беше се пуштил со голема сила на Дуња Ѓузели и ја грабнал со ноктите, та ја преврлил на себе и летнал, та се качил на една висока планина и си ја клал во пештерата негоа кај што си живеел за да си ја има убаа невеста. Кога ја кренал орелот, спискала Дуња Ѓузели што ја грло течи, и чул царев син, чул и јунако Патенталија (таму му било името на јунако), и ја виделе кај што ја однесол орелот.“
Марко К. Цепенков:
„Народни приказни (волшебни приказни)“
Скопје, „Македонска Книга“, 1972
Најзачестената претстава за змејот денеска, благодарение на филмската индустрија, е онаа каде тој е насликан како голем крилест гуштер прекриен со некој вид на крлушки (тврди плочки од рожеста материја), злобно суштество кое опожарува села и чест непријател на луѓето сокриен високо во некоја планинска пештера. Continue Reading
