twitter

Prev

Next

ОганОган Летото што дојде откако почина дедо ми во татко ми роди огнен бунар. Црвениот амбис за кој тврдеше дека му ја усвитува и топи душата се порбиваше низ неговите очи и исфрлаше пламен...

Read more

ПатувањаПатувања Оливија излегуваше рано наутро и без да знае земаше сѐ: мебелот, гитарата, перниците, сите минати сеќавања, мирисот на портокал и вкусот на круша што наседнал на усните, сето време...

Read more

МаглаМагла Скопје. Корегиран дискурс. Надвор паѓа ситен дожд. Едната половина на градот е под вода, а другата ранета плута по градското езеро. Некаква црна птица удира во полуотворената ролетна....

Read more

Мостот, магичната труба и големиот бел галебМостот, магичната труба и големиот... На 5 март 2011 година, на веб сајтот на Ненад Јолдески осамна краток расказ напишан на струшки дијалект и сленг со наслов Мост Холограм. Расказот, кој тука нема да се обидам да го анализирам,...

Read more

Обид за дијалогОбид за дијалог години во овој проклет плакар ко изветвен капут мирисам на нафталин на закопан стих на недоречени зборови ко залутано писмо што никому не раскажува архиви на пошти луѓе трагачи несвесни затаени уморни стојам сега...

Read more

Дрвја со крошни под земјаДрвја со крошни под земја Дрвјата се оголени. Луѓето се повлекуваат во себе како полжави. Градот ја следи идејата. Метафорите ми се чинат испразнети. Дрвјата се оголени. Мислам дека се разболувам. Ги бришам...

Read more

Мајка ми, поплавата и краткиот расказМајка ми, поплавата и краткиот...      Eдно сиво септемвриско утро, мајка ми влезе во собата и ме разбуди. Сакаше да знае какви тоа раскази сме си подавале со татко ми. И одговорив како секој син: никакви, остави ме...

Read more

КуќаКуќа на О. Ладни ветришта во обиколка ja кружат куќата. Застудува. На прозореците удира ситен песок. Безбеден сум. Некој ѕвони на вратата. Поштарот. Ми предава минијатурно писмо. Се присетувам...

Read more

СпиралаСпирала Скопје. Чиј е овој расказ? На запрашените полици на изнајмениот стан ме пресретнаа неколку книги: Станецот на Ками, Болен Дојчин на Сталев, Избор на драми на Стринберг, Одбрани...

Read more

Црно на белоЦрно на бело Сакам да го запишувам она што го сонувам, но понекогаш кога ќе се разбудам низ мислите ми се врти само тропотот на тешката чизма на темнината што ми дефилирала во сонот. Еве денеска....

Read more

ракописот на деновите Rss

Тишина во студиото! (40 години Atom Heart Mother)

2

Category : музика, рецензии | есеи

Пред точно четириесет години, славната млада четворка наречена Пинк Флојд, полека, но сигурно започнува да го остава својот печат врз богатата музичката историја на светот, притоа пробивајќи еден пат кој дотогаш бил сокриен никаде низ бројните варијациите на звукот. Со четири студиски албуми зад себе, од кој последниот наречен Ummagumma, бендот, во период од март до август 1970-тата, започнува да го снима својот петти албум (Atom Heart Mother), за кој денеска, гледано од оваа дистанца, може да се каже дека ја дефинирал траекторијата по која бендот ќе патува во иднина. Continue Reading

Најдобар аматерски краток филм на СФФ [2009] – тринаесет/ thirteen

1

Category : краток филм

Освоивме прва награда за најдобар краток филм на Скопскиот Филмски Фестивал. За нови остварувања!

Тема: 13
Локација: Струга (АС – Камп)
Филм на: Јолдески, Ристовски и Матоски

Continue Reading

Мери и Макс

Category : анимација, рецензии | есеи

Адам Елиот е роден во Австралија, 1972. Пораснал на фарма заедно со неговата сестра, двајца браќа и еден папагал. Интерес за уметноста и огромна креативност покажува уште од своите рани години. Пет години поминува изучувајќи фотографија, сликање и поезија. Студирал анимација на Викторијанскот колеџ за уметност. Добитник е на многу признанија и награди. Continue Reading

Светилникот на Скорсезе

Category : рецензии | есеи, филм

„Островот Шатер“, новото остварување на Мартин Скорсезе, уште со почетната сцена прецизно ни навестува дека режисерот овај пат им завртил грб на преплавените Њујоршки улици и заедно со неговата нова муза Ди-каприо, тргнал кон еден „Хичкоковски“ остров, се со цел, до некаде да ги истражи лавиринтите на човековата психа, а донекаде да го воскресне стариот добар Ноар. Continue Reading

Песна за мојата песна

Category : музика, рецензии | есеи

На македонската музичка сцена, веќе повеќе од една деценија, може да се забележи еден музички тренд кој горе долу постојано осцилира околу една тенка црвена линија за која несомнено може да се каже дека го претставува нашиот традиционален мелос. Ваквата практика меѓутоа воопшто не е нова, нити во Македонија, а богами нити во светот, туку се позачестена во последно време, па така, зборувајќи за нашата земја доволно е да се земат во предвид неколку имиња кои уште во осумдесеттите и деведесеттите го исполнуваа скромниот македонскиот етер за истото да се докаже. Споменете си на Мизар, Леб и Сол, Анастасија… и се станува јасно. Исто така ако се погледне во поскорашното музичко минато, подобро би ни било да го затнеме едното уво, затоа што никогаш не се знае кога ќе ја чуеме оваа или онаа преубава македонска песна како излегува од некое распарано грло. За среќа, ситуацијата не е до толку црна, па на сцената доследно се појавија млади и постари ентузијасти, надежни, а и докажани музичари, кои до некаде ја вадат таквата ситуација од темниците во која западнала. Continue Reading