Ги замрзнав твоите очи
во артички студенила
на мојата лудост.
Патувам кон север
и се поретко пресретнувам луѓе. Continue Reading
Category : поезија, поезија на македонски јазик
Category : поезија, поезија на македонски јазик
Неонската реклама на руинираниот хотел,
црвениот лим на кој стои името на мојата улица
и сината коцкеста плочка со бројот на мојата куќа
ова утро мистериозно исчезнаа. Continue Reading
Category : Кратки приказни за сѐ, раскази
Утрото ја измокри ноќта а остатокот од урината го собра во стерилизирано пластично кутивиче. Кога го заврши својот ритуал ме претепа со безбол палка а својата плунка ја залепи за ѕидот за да ме потсети на амбиентот кој завладеал со надворешните празни простори.
Успеав да преживеам. Купувам музички халуцинации на попус во еден тесен подрум и така на секој агол ги наоѓам твоите жолти чевли, ги собирам во голема платнена торба и ги бесам на едно дрво кое е поголемо дури и од мојата зрада. Се занишува… мислам дека ќе падне…
Молерот кој се врти низ моите соби носи шапка од весник на чија десна страна стои графикон со кривата на трошоците за живот. Тој неодамна открил дека кафето е неговата течна амброзија
па за еден ѕид наплаќа со пет шојли за кафе. Го набљудувам внимателно. Ми се причинува дека ако за миг замижам ќе започне да го фарба ѕидот со кафена боја. Му направив поретко кафе.
Мојата цел, визија и мисија се изешале како три мастики во една уста. Добив каша од теории кои не вредата ни да се плукнат ни да се голтнат. Но… има и нешто корисно од сето ова: Открив навистина добар начин за да ја започнам приказната – воопшто не ја започнувам.
