![Екфразис [Разговори - Стевчо Наумоски]](http://joldeski.com/wp-content/uploads/2011/01/%D0%B4%D0%B4%D0%B4.jpg)
1. Зошто Ѕид?
Триесет години по завршувањето на студискиот албум „Ѕидот“, неговиот главен архитект Роџер Вотерс на својата официјална веб страна изјави дека на повидок повторно е голема театрална рок-претстава која како своја базична конструкција ќе ја има старата екстравагантната идеја на концептуалниот албум, сценичноста на шоуто кое беше изведувано веднаш по објавувањето на истиот, како и темниот заносен визуелен амбис на истоимениот филм во режија на Алан Паркер. Тоа значеше дека трите кодови, оној на музиката, театарот и филмот, повторно ќе бидат здружени во еден амалгам кој што ќе му даде на модерниот гледач/слушател целосен, високо-технолошки, мултимедиален производ, само што овој пат личната трагедија на протагонистот втемелена во еден од најголемите имагинативни наративи во музичката историја кој што ја раскажува приказната на личната, персонална изолација, чии што последици, подоцна, поради репресираните стравови водат до една катарзична, но и деструктивна промена на индивидуата, овој пат ќе биде ставена во еден поголем, а според авторот и многу поважен контекст:
Требаше да измине долго време за да ги победам своите стравови. Во секој случај, како што доаѓаа годините така осознавав дека приказната за мојот страв и загуба, со целата нејзина пропратна и неизбежена траг на потсмев, срам и казна, претставува една алегорија со поглема важност: национализам, расизам, полова дискриминација, религија! Сите овие „-изми“ се раководени од истиот оној страв кој што ја раководеше и мојата младост.
(Roger Waters, Why the wall now?)
